2026-04 (1) Zuid Korea "Here we come"

Wat gaat hier aan vooraf?

De belangrijkste factor is de burgeroorlog en dien ten gevolge de coup die zich heeft afgespeeld afgelopen september 2025 in Madagaskar. De 15de reis van WAT viel in duigen en was tevens de reden dat WAT voortijdig is opgehouden te bestaan.
Het organiseren en het invullen van de immer aanwezige dwang het avontuur een uitlaat klep te geven, was hierdoor mij afgenomen. Daarbij komt dat Judith al eerder had aangegeven géén reizen, maar nog belangrijker geen (lange) vluchten, meer te willen/kunnen maken.
Tijdens de afwikkeling van de geflopte reis kwam onverwachts de terloopse opmerking van mijn liefdevolle vrouw nog een keer alléén met mij op pad te willen gaan. Die strohalm is niet in nevelen verdwenen en werd meteen opgepakt en omarmd. De bestemming was voor mij direct bekend.

Het toch wel mysterieuze Oosten is nog een ongeopende bladzijde in mijn reeds volle reisagenda. Keus genoeg Taiwan, China, Japan, Filippijnen en nog vele anderen liggen voor het oprapen. Zuid Korea heeft mij altijd als een magneet getrokken. Zonder mij hier in eerder, maar eigenlijk ook nog steeds niet nu, te hebben verdiepen heeft deze bestemming mijn aandacht altijd gehad. Het lijkt mij een mooie mix van al deze landen en dat willen wij nu gaan ontdekken.

Verder is van belang te weten dat de organisatie, voorbereidingen en afhandelingen van de gemaakte WAT reizen voor een groot deel door mij werden uitgevoerd en de individuele reizen van ons samen voor het grootste deel door Judith werden/worden voorbereid. Het moge duidelijk zijn dat wij beide elkaar aanvulde en ondersteunde om er iets moois van te maken.

Vlak voor deze reis worden wij allemaal geconfronteerd met de volgende minder prettige ontwikkelingen. De wereld is recentelijk in brand gezet door Trump en Netanyahu. Met het grootste probleem voor de Palestijnen, Libanese en de Iraniërs en verder de bijna hele wereld bevolking. Het Westen (NAVO) en de Golfstaten weten niet goed hierop te reageren en kijken voornamelijk toe. En dit bovenop de oorlog in Ukraine ontketend door Poetin.
Onze luchtvaart maatschappij Lufthansa is gaan staken afgelopen vrijdag 10 april, gelukkig maar voor 1 dag, dachten wij. Wat blijkt nu, zij hebben wel zaterdag en zondag gevlogen en zijn vervolgens weer in staking gegaan, voor hoelang?  Wij vertrokken op zondag de 12 april, wat een mazzel.

Geheel volgens planning arriveren wij met Sven bij terminal 1 op Schiphol voor onze incheck. Dit loopt allemaal zeer soepel weinig mensen zowel bij de incheckbalie als via ons tijdslot bij de douane. Daar lijkt het even wat minder te gaan. Judith hoeft haar pas verworven Skechers, makkelijke in en uitstap schoenen, niet uit te doen. Dat valt haar toch wel een beetje koud op haar dak. Nu maar hopen dat deze wel van pas komen in Zuid Korea…..
Onze vlucht zowel uit Amsterdam als uit München vertrekken precies op tijd, wat je van de “Pünktliche” Duitsers toch ook mag verwachten. Ondanks dat de vliegtuigen beide volledig vol zijn is de vlucht redelijk comfortabel en niet te zwaar! Judith kan helaas niet slapen in zo’n vliegtuigstoel. Maar wij hebben een rustige start gepland in Seoel. Hier blijven wij de eerste drie nachten. In München moeten Judith en ik, onze eigen weg bewandelen door de douane. Nog bedankt Boris Johnson voor de invoering van de Brexit.

Mijn eerste ervaring bij aankomst op Seoel Airport is positief. Het is in Nederland nog 4 uur s’ nachts hier al 11 uur s’ morgens. Grote bijna lege lange gangen tot dat wij in een grote verzamel hal komen waar het nogal chaotische lijkt. Behendig vinden wij onze weg door de vele opties, van lange rijen wachtende passagiers. Wij hebben onze online inschrijving met succes uitgevoerd en de print: “Your e-Arrival card has been submitted” bij ons. Het wachten duurt niet al te lang en wat ons direct opvalt is de rust, die er heerst in deze toch overvolle hal met mensen. Totaal geen herrie of stress. Bagage op de trolley en op naar de aankomsthal. Nee wij worden er uitgepikt voor een controle. Onderweg naar de groene uitgang lopen wij langs een onbemande balie met formulieren in meerdere talen. Mijn natuurlijke ingebouwde nieuwsgierigheid is waarschijnlijk de reden dat wij de uitverkorene zijn. Het formuliertje bekijk ik pas goed later en is bedoeld om in te vullen als je bij aankomst wat te declareren hebt. Mogelijk hebben zij dat gemonitord ergens.
Als wij de aankomsthal in komen zijn wij in een ook voor ons toch wel een totaal andere wereld. Bij de ATM meteen al wat problemen. Summiere info bijna geen uitleg in het Engels, wat te doen. Totale handeling gedaan, pinpas ingevuld, pas terug, gevraagd voor een geprint bonnetje van de opname en geen geld….
De bank baliemedewerker die ernaast aan een wisselloket werkt, toch maar even gevraagd of dat normaal is. Deze man spreekt bijna geen Engels, is wel vriendelijk maar kan ons niet helpen. Er zijn twee ATM apparaten en voor zover wij begrijpen van hem is de linker van hun, maar het rechter apparaat, die wij hebben gebruikt, was dat niet. Wat nu, even controleren of er wat is afgeschreven van mijn ICS rekening. Ja dat gaat natuurlijk niet zonder internet verbinding! Gelukkig kunnen wij een free Wifi van de luchthaven gebruiken. Geen afschrijving. Dus dan nu maar de linker ATM uitproberen. Helaas alléén maar Koreaanse tekens, hoe dan? De vriendelijke man weer gestoord tussen zijn wachtende bezoekers door. Geen probleem iedereen bleef rustig. Gelukkig wist hij wat de tekens betekenen! En ja hoor, wij krijgen geld en toch ook wel een aardig vochtig voorhoofd.
Wat nu een simkaart kopen. ESIM hadden wij geprobeerd thuis aan te schaffen maar onze telefoons waren niet compatibel daarvoor. Wij vinden een counter met weer een zeer vriendelijke dame, die ook nog eens perfect Engels spreekt, die ons de vele mogelijkheden uitlegt. De rij achter ons wordt allengs langer en de info is toch nog steeds wat warrig voor ons. Het principe is ons uiteraard duidelijk, een data simcard wel of niet met beltegoed. Onze telefoons zijn niet geschikt voor 5G, volgens haar, maar wel voor 4G. De belfunctie kan niet gekoppeld worden aan mijn telefoon maar wel aan die van Judith gelukkig. Maar er is ook nog een mogelijkheid om op de kaart waar de sim in zat geld te storten, voor bussen, metro & taxi. Dat opwaarderen moet dan wel ergens anders geregeld worden. Dat lukt ons overigens nog niet, omdat je met zo’n kaart alleen maar met één persoon kan reizen. Voor de tweede persoon moeten wij dan weer eerst ergens anders nog een kaart kopen….
Vervolgens is de VVV dame zeer behulpzaam. De bus die naar het centrum ergens vlakbij ons hotel gaat is nr. 6011 en staat bij uitgang 5. Kaartjes kan je ook van tevoren los kopen hier bij een andere balie. Deze dame is onze eerste en hopelijk laatste persoon die absoluut niet vriendelijk is.

Op naar de bus, nou daar zijn er heel veel van, Seoel is een wereld metropool met veel buslijnen ten gevolge. De bus is comfortabel en een rit van bijna 1,5 uur kost ons p.p. € 10,- ongeveer. Alleen nu nog even bekijken wanneer moeten wij er uit? Gelukkig heeft Judith in overleg met een jong stel, die voor haar in de bus zitten, dat kunnen regelen. Zij pakken zoals denk ik 95 % van de jongeren direct hun mobiel en zoeken het op. Zij spreken echter geen woord Engels maar vertellen al snel nog 4 haltes.
Wij arriveren…. Oké bagage uit het ruim onder in de bus en daar staan wij dan ergens in het centrum van de hoofdstad van Zuid Korea. Deze dynamische metropool gaat moeiteloos over van oude tradities met moderne innovaties. Van eeuwenoude paleizen en serene tempels tot hypermoderne wolkenkrabbers en levendige winkelwijken. Even kijken waar wij naar toe moeten met Google Maps maar die geeft geen antwoord; Eigenlijk wisten wij dat al van te voren. Naver Map en KakaoMap zijn daarvoor geschikt, maar die moeten wij nog downloaden. Judith heeft een dame geplukt wij dachten uit een hotel, maar dat blijkt een bedrijf te zijn. De dame is zo vriendelijk om met ons mee te lopen. Het is niet ver maar moeilijk, ook voor haar, om de voordeur van ons Noble Hotel te vinden.
Kamer oké, even een beetje slaaptijd inplannen voor Judith. Tegen 5 uur s’ middags gaan wij op pad. Op zoek naar een restaurant, Onze keuze voor ons hotel in de stadswijk Jongno Gu – Dongdaemum blijkt nu al goed gekozen. Vlakbij voor morgen hele mooie paleizen en voor nu een bekende buurt voor nog al veel vertier. Straten met veel restaurants, waar je individueel aan tafel zit te barbecueën. Heel druk en gezellig veel jonge lui valt mij ook op. Vele soorten vlees pork, beef etc. die je op verschillende manieren kan aanvullen met gerechten en sausjes. Goed voor later, een zeer schikt restaurant gevonden en lekker gegeten á la carte de bedienster sprak geen Engels. Tevreden lopen wij terug naar ons hotel. De laatste woorden van Judith waren voordat zij ging slapen. Ik heb een leuke dag gehad.

Ontbijt wordt er niet geserveerd in ons hotel. De aardige redelijk sprekende receptionist is er niet meer. Zijn collega komt niet ver met zijn uitleg. Gisteren al te vergeefs wat restaurants geïnspecteerd op de mogelijkheid voor een ontbijt. Wij lopen het hotel vlak naast ons binnen en worden geconfronteerd met een uitgebreid ontbijt buffet. Niemand spreekt ons aan en wij kunnen zo aanvallen…. Maar ondanks dat de verleiding groot is gaan wij toch maar eerst even naar de receptie. Onze vraag of wij kunnen betalen voor een ontbijt, wordt beantwoord met een wedervraag of wij hier verblijven in het hotel? Onze eerlijkheid wordt beloont met nee, dat is niet mogelijk om hier te ontbijten voor jullie. Gelukkig kan hij ons wel uitleggen hoe KakaoMap werkt. Door een achter uitgang van dit hotel langs een bijna afgesloten parkeerterrein komen wij in de volgende straat. De wijzer van onze Navigatie is niet bewogen wij moeten duidelijk nog even op les elders. Wij weten dus niet of wij rechts of links af moeten. Veel misverstanden en goede vriendelijk bedoelde hulp, van meerdere personen hebben ons bijna weer terug laten lopen naar ons eigen hotel. Ik zeg bijna want wat blijkt na bijna een kwartier te hebben overlegd, blijken wij zo’n 100 meter verwijdert te zijn van de beoogde ontbijt locatie. Een juweeltje, lekker eten en dus goed voor de komende twee ochtenden. Op les nauw dat lukt al snel, in afwachting van ons bestelde ontbijt een gesprek met een Duitse jonge man die hier blijkt al langer te wonen. Naver navigatie kennen wij nu wat beter en is meer gericht op Engels sprekende bezoekers.

Terug in ons hotel beramen wij een plan de campagne voor onze dag indeling. Wij hebben net gelezen dat nummer 1 van de mooiste te bezoeken plekken in Seoel het Changdeokgung Palace vandaag gesloten is volgens Lonely Planet. Laat nauw net dit ons doel zijn van vanochtend. Het ligt op z’n 200 meter afstand van ons hotel. Een bevestiging geprobeerd te krijgen van onze receptionist tevergeefs. Hij verwijst ons naar het Paleis te gaan om te kijken….. Toch maar eerst nog even een plan B bedenken. Dat wordt toch eerst een bezoek te brengen aan een VVV Informatie punt. Want lopen is leuk maar terug lopen kan een probleem worden. Omdat wij niets weten van wat het openbaar vervoer ons kan bieden en hoe het werkt. Verschillende VVV informatie punten zijn op de kaart aangegeven, maar niet vlakbij, dus hoe doen wij dat. Onze receptionist schraapt al zijn talenten en mogelijkheden bij elkaar  en probeert ons te vertellen dat er ook nog een vlakbij is op zo’n 25 minuten lopen! Dat wordt ons plan A en dat pakt goed uit. Het Paleis is overigens wel open vandaag maar wordt verschoven naar morgen. De informatie van de goedsprekende VVV dame is zeer uitvoerig. Bepakt met folders, adviezen en inclusief de vertrektijden en vanwaar wij de bussen kunnen vinden naar onze volgende bestemming Jeonju voor overmorgen.
Een kleine 200 meter terug bij 7 Eleven kunnen wij kaarten kopen voor het openbaar vervoer, bussen, metro’s en sommige taxi’s. Zij vertelt ons dat elke rit met bus en metro iets meer kost dan een euro. Dat geeft een heerlijk gevoel, nu nog in de praktijk uitzoeken hoe het werkt

Op terug naar de wijk Insadong. Dit is een gezellige wijk de hoofdstraat begint juist vanwaar wij net al waren bij de VVV. Het is een bijzondere culturele straat dankzij de vele kunstgaleries, winkels, restaurants met Koreaanse gerechten, traditionele theehuizen en straatverkopers. De straat is redelijk breed en is daardoor heel gemakkelijk om door heen te lopen.  De straat verkopers hebben hun kleine stalletjes her en der opgesteld langs de stoep, waar zij allerlei traditionele Koreaanse spullen en eetwaren verkopen. Bijna allemaal dingen die wij niet kennen. Het meest herkenbare kenmerk is, waar wij even aan moeten wennen is het gebruik van Hangeul (het Koreaanse schrift) op de gevels. Dit maakt deze straat zo bijzonder. Veel restaurants, meestal op de open eerste verdieping, waar je lekker Koreaans kunt eten. Souvenirs, veel best interessante leuke spulletjes in overvloed. Het is nog maar onze tweede dag hier, dus de verleiding is groot wij hebben die weerstaan. Een wel verdiende stop gemaakt, opeen van die balkons, voor koffie met een mooi stukje kleurrijk gebak. Prachtig opgebouwd met zachte cake fruit en geen zoete crème, heel lekker. Judith nog even moeten bevrijden uit de dames toilet.

Wij lopen door volgens instructie van de VVV dame tot Burger King en vandaar langs de Cheonggyecheon Stream, dit is een snel smal stromend watertje. Een welkome plek om langs te lopen, vele lokale relaxen aan de waterkant. Een straat muzikant zorgt voor een prachtig geluid wat weergalmt onder de viaducten waar grote straten, die dit hernieuwde historische tafereel kruizen. Aan beide zijde kan je lopen, het is zo’n 10 meter lager dan de omliggende wegen waardoor het zeer comfortabel en rustig is om daar te zijn.
Aan het einde van dit stroompje arriveren wij bij een groots plein het Gwanghwamun Plaza met uitzicht op een van de belangrijkste Paleizen van de Koning Changgyeonggung Palace. Dit is een van de indrukwekkendste pleinen van de hele stad. Wij besluiten de metro uit te proberen voor de eerste keer. Een ervaring op zich. Zeker nu het spitsuur is. Het metro stelsel in Seoel is een belevenis op zich. De metro rijtuigen zijn 3 á 4 keer zo lang als bij ons. De uitgangen van een metrostation bestaan uit soms meer dan 10 verschillende mogelijkheden. Met soms meer dan honderd meters verschil. Een station heeft perrons die zelfs 8 lagen diep liggen. Seoel is kolossaal groot. Als de metro aan komt is deze al overvol. Een metro beambte met een stok met licht in zijn hand is daar speciaal om zoveel mogelijk mensen naar binnen te lozen. Bovenop elkaar gepropt worden wij, lijkt wel als vee vervoert. Gelukkig zijn hier geen zakkenrollers en is iedereen zeker dat er niets gestolen wordt heel apart maar zeker zo mooi. Boven alles is dit een prachtig vervoer en voor even iets meer dan 1 euro ook nog snel. Wij komen aan bij de Gwangjang market, beroemd doordat dit een dag en nacht (avond) overdekte markt is. De markt slingert door smalle steegjes en is een van de oudste en grootste permanente traditionele markten in Zuid-Korea. Er zijn meer dan 5000 winkels en 20.000 werknemers en dat allemaal op een oppervlakte van 42.000 m². Wij krijgen zelfs ter plaatse een aparte plattegrond voor de hele markt. Er heerst een energieke sfeer en heeft authentieke, betaalbare straatvoedsel.  Hoewel het een zeer populaire toeristische trekpleister is, blijft het een interessante bestemming om de traditionele Koreaanse marktcultuur te ervaren. Het geeft een levendige en bruisende blik op het lokale leven, het doet mij sterk denken aan de souk in Marokko bijvoorbeeld. De maaltijden zijn over het algemeen goedkoop, gerechten kosten vaak tussen de 3.000 en 6.000 KRW. (2 á 5 euro). Enkele voorbeelden van lokaal voedsel zijn  bindaetteok (mungboon pannenkoeken), mayak (drug) kimbap, tteokbokki, bulgogi pizza en yukhoe (rauw rundvlees).

Wij blijven hier niet te lang en gaan op zoek naar het restaurant die wij gisteren hebben gezien. Het is nog z’n klein half uur lopen om bij het begin van die smalle straatjes te komen. Alternatief opnieuw in metro voor 1 euro en binnen 5 minuten daar te zijn. Wij zijn al behoorlijk moe en kiezen voor de optie 2. Als wij uit de metro naar exit 10 gaan moeten wij bij het begin van die straatjes zijn. Helaas dat klopte niet. Niet al te lang later zijn wij wel weer op de juiste stek om de smalle steegjes aan te vallen. Wederom verbaast het ons hoe druk het hier is. Men staat zelfs in een rij te wachten om aan te schuiven bij een open plek om te barbecueën. Vervolgens arriveren wij bij het restaurant die chimaek (chicken + beer) verkoopt. Het is een 100% juiste keuze heerlijk, spicy veel en niet duur. Boven op ook nog heel gezellig. De dag hier goed mee afgesloten.

Helaas kan ik geen foto's nu toevoegen. Mijn kabel verbinding met mijn OPPO telefoon weigert de foto's door te geven naar mijn laptop.